Doç. Dr. Gökhan Günaydın'dan Yargı Bağımsızlığı, Ekonomi ve Yeni Nesil Siyaset Vurgusu
YENİ Parti Grup Başkanvekili Doç. Dr. Gökhan Günaydın, partinin 1. Olağan Kurultayı'nın gerçekleştirildiği salondan yapılan Koza TV Kurultay Özel Yayını'na konuk oldu. Remziye Demirkol'un sunduğu, Şükrü Küçükşahin ve İbrahim Uslu'nun yorumlarıyla katıldığı programda konuşan Günaydın; partinin kuruluş aşamasından teşkilatlanma hızına, hukuk devleti ilkesinden ekonomik tabloya ve önümüzdeki seçim stratejilerine kadar pek çok kritik başlığı değerlendirdi.
"YENİ PARTİ 15 MAYIS'TAN İTİBAREN HER TÜRLÜ SEÇİME HAZIR HALE GELDİ"
Kurultay atmosferini ve partinin kuruluş sürecini anlatan Doç. Dr. Gökhan Günaydın, 21 Mayıs'ta tebliğ edilen butlan kararının ve 24 Mayıs'ta genel merkeze yönelik polis müdahalesinin ardından sadece iki ay içinde, 24 Temmuz'da partiyi kurduklarını hatırlattı. Aradan geçen yaklaşık dört aylık süreçte Anadolu'yu karış karış gezdiklerini belirten Günaydın, ilçe ve il kongrelerini tamamlayarak 81 ilde örgütlendiklerini, 800 bin üyeye ulaştıklarını ve yurttaşların emanet ettiği 650-700 milyon liralık destekle kurultayı gerçekleştirdiklerini vurguladı.
Partinin siyasi kuruluşunu Parti Meclisi seçimleriyle tamamlayacağını ifade eden Günaydın, ilçe başkanından il başkanına ve genel başkana kadar tüm yöneticilerin doğrudan üyeler tarafından seçilmesinin Türk siyasetinde devrimci bir yenilik olduğuna dikkat çekti. Genel başkanların artık üyelerin onayını ve güvenini almadan koltukta kalamayacağını belirten Günaydın, klasik ve arkaik siyaset anlayışının sürdürülebilir olmadığını dile getirdi.
"YENİ PARTİ İKTİDARINDA CÜBBE GİYMİŞ PARTİLİ TEK BİR HAKİM VE SAVCI OLMAYACAK"
Konuşmasında hukuk devleti ve yargı bağımsızlığına geniş yer ayıran Doç. Dr. Gökhan Günaydın, adaletin siyasi görüş ayırt etmeksizin herkes için işletilmesi gerektiğini savundu. Kendisiyle hiçbir siyasi yakınlığı bulunmayan Alpaslan Kuytul'un Adana'da gözaltına alınıp önce Erzurum'a, ardından Van'a sevk edilmesini ve eşinin farklı bir şehirdeki cezaevinde tutulmasını eleştiren Günaydın, tutukluların ailelerinin ve avukatlarının ulaşabileceği yerler yerine en uzak noktalara gönderilmesinin infaz öncesi cezalandırma anlamına geldiğini söyledi.
TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu görüşmelerinde Adalet Bakanlığı bürokrasisine yönelttiği eleştirileri de paylaşan Günaydın, AKP teşkilatlarında yöneticilik yapmış isimlerin hakim, savcı ve bakan yardımcısı olarak atanmasına tepki gösterdi. Türkiye'de yargıya duyulan güvenin yüzde 18'lere gerilediğini, AKP ve MHP seçmenlerinin yarısının dahi yargıya güvenmediğini ifade eden Günaydın, YENİ Parti iktidarında cübbe giymiş partili tek bir hakim ve savcı olmayacağının, siyasetin yargıya tamamen kör kalacağının sözünü verdi.
"KONUT KRİZİNİN AVRUPA'DA EN YÜKSEK OLDUĞU ÜLKE AÇIK ARA TÜRKİYE"
Ekonomik krizin ve yüksek enflasyonun toplumun tüm kesimlerini derinden etkilediğini belirten Günaydın, özellikle 30 yaş altı gençlerde ve emeklilerde büyük bir umutsuzluk hakim olduğunu söyledi. Avrupa'da konut krizinin açık ara en yüksek olduğu ülkenin Türkiye olduğunu vurgulayan Günaydın, kira enflasyonunun genel enflasyon rakamlarının dahi üzerine çıktığını ve bu durumun metropollerde barınma sorununu yakıcı hale getirdiğini kaydetti.
Muhalefetin yalnızca iktidara itiraz etmekle yetinmeyip somut çözüm kapasitesini de seçmene kanıtlaması gerektiğini ifade eden Günaydın, TOKİ'nin yıllık ortalama 35-40 bin konut üretebildiğini hatırlatarak bütçe planlamasıyla metropollerdeki kiralık konut stokunu artıracaklarını anlattı. Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde yüzde 50+1 şartına dikkat çeken Günaydın; milliyetçi, muhafazakar ve Kürt seçmenlerin de endişe duymadan oy verebileceği kapsayıcı ve kuşatıcı bir yönetim kadrosu kuracaklarını belirtti.
"ERDOĞAN VE BAHÇELİ'NİN SİYASİ ÖMRÜNÜ UZATACAK HER HAMLE TÜRKİYE'NİN GELECEĞİNE DARBEDİR"
Ekonomi yönetiminin politikalarını rakamlarla eleştiren Günaydın, Merkez Bankası'nın enflasyon hedeflerini yukarı yönlü revize etmesine rağmen 11 Kasım'da 6 yıl vadeli tahvili yüzde 39 faizle sattığını açıkladı. Enflasyonun hedeflendiği gibi yüzde 5'e düşmesi halinde dahi Türkiye'nin 6 yıl boyunca yüksek faiz ödemeye mahkum edildiğini ve dolar bazında yüzde 19 faiz verildiğini söyleyen Günaydın, dünyanın en büyük 20 ekonomisi arasında yer alan Türkiye'de en az 30 milyon insanın açlık sınırının altında yaşadığını vurguladı.
Anayasal takvime göre seçimlerin en geç Mayıs 2028'de yapılacağını, Erdoğan'ın yeniden aday olabilmesi için erken seçim ya da anayasa değişikliği gerektiğini hatırlatan Günaydın, önümüzdeki süreçte yaşanabilecek olası siyasi ve hukuki müdahalelere karşı hazırlıklı olduklarını belirtti. Gençlerin yurt dışına gitmek zorunda kalmayacağı, ifade özgürlüğünün sağlandığı, mülakat haksızlıklarının son bulduğu ve toplumsal dayanışmanın esas alındığı bir Türkiye inşa edeceklerini sözlerine ekledi.
💬 YENİ Parti Grup Başkanvekili Gökhan Günaydın'ın konuşması;
Remziye Demirkol: Tekrar merhabalar sayın seyirciler. Yeni Parti'nin birinci olağan kurultayını gerçekleştirdiği salondan özel yayınımıza devam ediyoruz. Şimdi konuğumuz değişti. Yeni Partili konuğumuz değişti. Grup Başkanvekili Sayın Gökhan Günaydın bizimle birlikte. Şükrü Küçükşahin ve İbrahim Uslu da benimle birlikte nöbetlerine devam ediyorlar bu yayın süresince. Hoş geldiniz Gökhan Bey.
Gökhan Günaydın: Hoş bulduk. Remziye Hanım nasılsınız, iyi misiniz?
Remziye Demirkol: Sağ olun, çok teşekkürler. Asıl siz nasılsınız?
Gökhan Günaydın: Vallahi bugün itibarıyla gayet iyiyiz. Şahane bir kurultay oldu. Aslında söylemek gerekirse Türkiye'de şikayetlenmeye başlarsak hiç durmadan kötülükler üzerinden konuşabiliriz. Ama o kötülüklerin yarattığı bir direnme duygusu ve elde ettiğimiz sonuçlar var. 21 Mayıs'ı hatırlarsınız, butlan kararının bize tebliğ edildiği tarih. Hiç unutmam çünkü benim doğum tarihim, aynı zamanda benim doğum günüm. Şahane bir doğum günü hediyesiydi gerçekten! Böyle son derece her türlü el yapımı patlayıcısı, efendim atom bombası, öbür tarafta nükleer bomba, her şey konulmuş. Her satırda bir başka bomba var. Dolayısıyla böyle bir hikayeyle geldiler bize. Sonra 24 Mayıs'ta hiç unutmayalım, bu partinin genel merkezine polisle girdiler, biber gazıyla girdiler, plastik mermiyle girdiler. 24 Mayıs'tan sadece 2 ay saydık, 24 Temmuz'da bu parti kuruldu.
2 ayda parti kurmak kolay bir iş değildir. Kaldı ki biz o zamanı Anadolu'yu gezerek de değerlendirdik. 24 Temmuz'dan bugüne de 3,5 ay geçti, 4 ay olmadı daha yani. Ve parti ilçe kongrelerini, il kongrelerini tamamladı, kurultayını yaptı, 800 bin üyeye sahip oldu, 81 ilde örgütlendi. Yurttaş ona güvendi, 650-700 milyon lira parasını emanet etti. Ve bu parti artık 15 Mayıs'ta yapılabilecek bir seçime, 15 Mayıs'tan itibaren yapılabilecek her türlü seçime hazır hale geldi.
Remziye Demirkol: Bugün itibarıyla kuruluşunu tamamladı mı artık Yeni Parti?
Gökhan Günaydın: Teknik kuruluşumuzu biz 24 Temmuz'da yapmıştık. 24 Temmuz'dan beri bu parti var ama siyasi kuruluşumuz için hep burayı atıflamıştık.
Remziye Demirkol: Bu ne anlama geliyor?
Gökhan Günaydın: Milletvekillerini Kurucular Kurulu yaptık. Yani 91 milletvekili o zaman Kurucular Kurulu üyesi oldu. Bugün 150 Parti Meclisi üyesinden bahsediyoruz. Yani yarın 150 kişi seçilecek burada. Onların içerisinde milletvekilleri de olacak, örgütten insanlar olacak, uzmanlar olacak, Yeni Parti'nin kapsayıcılığını, kuşatıcılığını gösteren aktörler olacak. Dolayısıyla siyasi kuruluş açısından aslında bugün tamamlamadık, yarın tamamlayacağız. Bugün Genel Başkanımızı seçtik.
Tabii orada da bir önemli devrimci yenilik var. Artık dilimize pelesenk oldu ama her seferinde bir kere daha söyleyelim: İlçe başkanlığı, il başkanlığı, genel başkanlığı üye ile seçen bir başka siyasal parti var mı?
Şükrü Küçükşahin: Bakın bu bugün kolay görünüyor değil mi? Yani yeni parti, yeni bir heyecan falan işler karışırsa işte kolay olmayabilir bu.
Gökhan Günaydın: Ne demek istediniz bununla? Yani şöyle söyleyeyim size: Bir genel başkan artık üyesinin onayını ve güvenini almadan o partide genel başkan olarak kalamaz demek. Siz iyi zamanınızda üyenizin tamamının oyunu alabilirsiniz ama üst üste üç tane büyük hata yaparsınız, o üyenin yüzde 10'u size oy vermeyebilir. Dolayısıyla bunları göze almak kolay işler değildi. Üstelik de biz Cumhuriyetin en zor zamanında, bizim açımızdan da bizim siyasi tarihimizin de en zorlu zamanlarında bu kararları aldık ve hiç tereddüt etmedik bu kararları almaktan. Çünkü bir yeni nesil siyasete ihtiyaç vardı. Dünyada da bu görülüyor, Türkiye'de de bunun ayak izlerini artık duyuyoruz. Eskisi gibi hani arkaik, göbeklenmiş siyaset dediğimiz hikayenin sürdürülebilir olma şansı yok.
Bakın, "kaybetti" denilen Lula, bir parmağına hakaret edildiği için o seçimi kazandı. O parmak neyi temsil ediyordu? Emeği ve alın terini temsil ediyordu, öyle değil mi? Çocukluğundan beri çalışmış olan bir adama hakaret ettiğin için o parmak seni yendi. Sırbistan'da çocuklar herkesi reddettiler, gençler herkesi reddettiler. Bu çok önemli bir şeydi, değil mi? Çok önemli bir şeydi. Sonra başka bir hikayenin altını özellikle çizmek isterim.
En nefret ettiğim duygu öğrenilmiş çaresizliktir. Bize çok sık söylerler, hem de bunu siyasetin abileri, büyük abileri söylerler: "Amerika'yla arayı bozmayacaksın. Amerika'yla arayı bozarsan hiçbir şey yapamazsın." Orbán Amerika'yla arayı bozmadı, değil mi? Orbán'ı hem Trump destekledi hem de Putin destekledi. Daha kim desteklesin yani? Fakat Macaristan halkının onlarla arası yoktu ve Orbán'ı paket ettiler, gönderdiler. Dolayısıyla biz de Türkiye'de birine tutunmadan yürüyemeyen ihtiyarları -fiziksel olarak söylemiyorum; entelektüel olarak, düşünsel olarak Türkiye'yi geriye çekme durumları itibarıyla- onları paketleyip göndereceğiz. Bunu yapmak istiyorsan eğer ilerici olmak zorundasın, yenilikçi olmak zorundasın, kuşatıcı olmak zorundasın.
Bu "benden, bu benden değil" meselesi... Bugün Genel Başkan çok güzel söyledi. Yani mağdurlar var; bana yakın olan mağdurları inanılmaz savunuyorum ama siyaseten kendime uzak gördüğüm mağdurların mağduriyetlerine sırtımı dönüyorum. E öbürleri de öyle yapıyor zaten. Neden şikayet ediyoruz ki o zaman? Yani Türkiye'de bir hukuk varsa o hukukun uygulanmasını herkese karşı istememiz lazım. Bir arkadaş bana bir mesaj attı, bu kadarını bilmiyordum vallahi: Alpaslan Kuytul. Benimle nasıl bir siyasi yakınlığı olabilir Alpaslan Kuytul'un? Hiçbir siyasi yakınlığı olamaz. Galiba Adana'da gözaltına alınmış, tutuklandıktan sonra Erzurum'a nakledilmiş, sonra Van'a nakledilmiş. Eşi de bir başka Orta Anadolu bilmem neresinde cezaevinde. Şimdi bu normal mi? Normal geliyor mu size? Yani bir insan tutuklandıysa avukatının, ailesinin en kolay gidebileceği cezaevinde tutman lazım. Eğer onu en uzak yerlere gönderiyorsan bunun adı cezalandırmadır. O halde ben Alpaslan Kuytul'un da hakkını savunmalıyım, öyle değil mi? Ben bunu yaparsam vatandaş diyecek ki: "Ya bu adamlar demek ki meseleye sadece kendi gözlerinden bakmıyorlar."
Remziye Demirkol: Hukuk üzerinden bir adil bakış açısı sonuçta bu, her kim olursa olsun karşınızdaki bakış açısıyla.
Gökhan Günaydın: Remziye Hanım bir şey söyleyeyim; yani şeriat isteyen bir grubun liderinden söz ediyoruz günün sonunda ama hukuk herkes için olmalı. Hani Voltaire'in bir lafı vardır ya: "Sizinle aynı fikirde olmayabilirim ama fikirlerinizi açıkça ifade edebilmeniz için canımı bile verebilirim" diyor. Ben kendisiyle hiç tanışmadım ama Alpaslan Kuytul burada otursa muhtemelen bir tek cümlemize birbirimizin katılmayız. Ama o, onun o muameleyi görmesini asla gerektirmez. Hukukun sanığa, şüpheliye, tutukluya, hükümlüye kör olması ve kurallar çerçevesinde bakması lazım.
Pazartesi günü, bugün cumartesi, yani demek ki 4-5 gün evvel Plan ve Bütçe Komisyonu'na Akın Gürlek geldi. Kendisine şunu söyledim: Bir AKP'li vekilin diplomasının sahteliği ile ilgili başlayan bir tartışmada dava görülüyor. Bu davada davaya bakan, AKP'nin Sivas bilmem ne ilçesinin yönetim kurulu üyesi iken hakim olmuş bir insan. AKP'li vekilin davasına eski AKP ilçe başkanı, ilçe yönetim kurulu üyesi olan şimdiki hakim bakıyor. Bu normal mi kardeşim? 2 No'lu Baro Başkanı ne dedi? "Biz buradan 75-80 tane hakim savcı ürettik" dedi. 2 No'lu Baro'nun ne anlama geldiğini söylememe gerek yok. Ben dedim ki: "Bak şimdi inkar edersiniz, ben size sayayım." 15 tanesini ben saydım. Mardin'in şu ilçesinde, Mersin'in bu ilçesinde yönetim kurulu üyesiyken, Sancaktepe'de belediye meclis üyesiyken uyduruk kaydırık sınavlarla bunlar hakim oldular, savcı oldular.
Sonra başka bir şey daha söyledim. Dedim ki: "Yanında bir bakan yardımcısı oturuyor şu anda. Göreve geldin, Yılmaz Tunç'un dört tane bakan yardımcısı vardı, dördünü de görevden aldın. Bunların hepsi mi liyakatsizdi? Bunların hepsi mi görevini yapamayan insanlardı? Biz Yeni Parti olarak iktidara gelseydik 'Ya belki bir tanesini tutabilir miyiz' diye bakardık, değil mi? Hani siyaseten de bakardık; acaba gerçekten de böyle işini yapan deneyimli insanlar var mı diye bakardık. Hiç mi yoktu ki dördünü birden aldın? Eğer hiç yoktuysa bu Yılmaz Tunç'un döneminin, AKP döneminin ne kadar yanlış geçtiğinin göstergesidir. Senin getirdiklerine bakalım. Yanında oturuyor bir tanesi, sürekli de fısıldaşıp gülüşüyorsunuz. Kim bu adam? Üsküdar İlçe Başkan Yardımcılığı yapmış AKP'nin yıllarca, sonra Üsküdar Belediyesi'nde özel kalem müdürlüğü yapmış, sonra en son görevine AKP İstanbul İl Başkan Yardımcısı geçen sene 2025-26... Şimdi nerede oturuyor? Şimdi Adalet Bakan Yardımcılığı koltuğunda oturuyor. Böyle mi adalet dağıtacaksınız?" Üsküdar Belediyesi operasyonunu yapalı daha mürekkebiniz kurumadı. Bu ekip yaptı Üsküdar Belediyesi operasyonunu.
Sonra bir şey söyledim ona. Dedim ki: "Yeni Parti iktidara geldiğinde cübbe giymiş Yeni Partili bir tek hakim savcı olmayacak." Bakın bunu vatandaşlarımıza söz veriyoruz. Anlatabiliyor muyum? Özgür Özel de bugün benzer bir söz verdi: "Asla yargıyı ele geçirmeye çalışmayacağız" dedi. Ya böyle bir saçmalık olur mu yani? Oraya çıkan insan kendisinin bağımsız ve tarafsız hakimlerin ve savcıların elinde olduğunu hissedecek. Bugün yargıya güven yüzde 18'lerde Türkiye'de. AKP'ye oy veren yurttaşların da yarısı yargıya güvenmiyor, MHP'ye oy veren yurttaşların yarısı yargıya güvenmiyor. Paramparça olmuş. 500 tane örnek söyleyebilirim. Yani Murat Emir'le mutlaka konuşmuşsunuzdur; 20 küsur gizli tanık vardı İBB davasında. İki tanesi çıktı ve "Diğerlerinin dinlenmesine gerek yoktur" dedi hakim. Bu gizli tanıklar gerçekten var mıydı yoksa birileri yazdı mı? E var ise bile bugün dinlenmesine gerek olmayan o gizli tanıkların ifadesiyle bir buçuk yıldır cezaevinde olan insanlar var. Neler yaptınız ya, neler yaptınız?
Şükrü Küçükşahin: Ama bu "yargıyı ele geçirmeyeceğiz" vaadi, mevcut tarif ettiğiniz yapı düşünülürse eğer bir değişimi, bu konuda bazı adımları gerektiriyor gibi görünüyor. Yargıyı böylesine bozmuş olan insanlara karşı senin de bir süre en azından bir yargı operasyonuyla burayı ancak toparlayabilirsin diyorsanız bize... Yani adı operasyon mudur bilmiyorum ama bir liyakat, bir tarafsızlık gözetimi...
Gökhan Günaydın: Ben orada hep şunu söylüyorum. Hakimler -ben de bir ceza avukatıyım- kanunlara ve vicdani kanaatlerine göre davranırlar. Kanuna göre, vicdani kanaatine göre davransın. Biz başka bir şey istemeyiz. Odur zaten memleketin pusulası, anlatabiliyor muyum? Şimdi mesela şunu soruyorlar bize: "Devr-i sabık yaratacak mısınız?" Devr-i sabık yaratıp ya da yaratmamak siyasetin hangi yetkisiyle yapabileceği bir iş olabilir? Yani bu ne demeye çalışıyorum? Birisi geçmişte hırsızlık yapmış, sen siyaseten geleceksin onu affedeceksin. Sen kimsin ki affediyorsun? Veya adam işte hırsızlık yapmış, sen onu yargı önüne çıkartacaksın. Sen kimsin ki yargı önüne çıkartacaksın? Türkiye Cumhuriyeti'nin savcıları tarafsız, bağımsız olacak; hakimleri tarafsız, bağımsız olacak. Onlar süreci inceleyecekler. Soruşturulması gereken bir şey varsa soruşturmayı, kovuşturmayı açacaklar ve gereğini yapacaklar. Siyaset buralara kör olacak. Anlatabiliyor muyum? Yani onlarıyla konuşacak.
Şimdi Trump her seferinde bizimkileri aşağılamak için ne diyor? "Sizden rahibi istedik, tak diye aldınız getirdiniz" diyor, "Tak diye gönderdiniz" diyor. İste bakalım rahibi Trump'tan, Trump gönderebiliyor mu? Aslında onu da böyle bir çikolata ambalajına sararak söylüyor: "Çok iyi dostumdur, çok severim, çok değerli bir insan. Rahibi istedim, gönderdi." Çünkü iyi bir tüccar o.
Remziye Demirkol: Peki şimdi siz söze bu dünyadaki değişimden bahsederek girdiniz. Sizden önce de biraz konuştuk bu değişimi biz. Şimdi burada Türkiye'ye ya da belki dünyanın geneline gelen değişimin ayak sesleri olarak gençlerin burada taşıdığı rol, talepleri ve değiştirme güçleri çok ilham verici, önemli, okunması gereken... Ama sizin Yeni Parti olarak buradan okuduğunuz nedir diye sorayım, yarın ortaya çıkacak listenize de bağlayarak.
Gökhan Günaydın: Şimdi şunu ifade edeyim. Ben Türkiye'de hem araştırmalara yansıyor hem de sokakta görüyoruz: "Mevcut yönetimden memnun musunuz? Ekonomi iyi yönetiliyor mu? Adalet iyi yönetiliyor mu?" sorusuna vatandaşın hangi partiyi tutuyorsuna göre daha objektif kararlar verdiğini düşünüyorum. İbrahim Bey burada haddimi aşmak istemem. Şunu söylemeye çalışıyorum: Aidiyet bir yere kadar devam ediyor. Adam ekonominin iyiye gitmediğinin farkında. AKP'li bile olsa "Ekonomi iyi gitmiyor" diyor. Mesela fon dolandırıcılığı oluyor; AKP'li adamlar bana neler yazıyorlar. Diyorlar ki: "Allah da bizi affetsin, siz de bizi affedin. Bizimkiler bizi dolandırdı, siz bizi savunuyorsunuz. Sen Anayasa Mahkemesi'ne götürüyorsun, sen adamların grup başkanıyla, grup başkanvekiliyle Meclis'te dünyanın tartışmasını yaşıyorsun" falan diyorlar.
Şimdi burada vatandaş ekonominin iyi gitmediğinin farkında. Peki aynı güçle Yeni Parti'ye destek veriyor mu? Vermiyor. "Ekonomi iyi gitmiyor" diyenlerin tamamı "Ben Yeni Parti'ye oy vereceğim" demiyor. O halde şöyle bir soru var orta yerde: Hoşnutsuzluklar artıyor ve bu hoşnutsuzlar adres arıyorlar. Buna kararsız diyorlar vesaire falan filan. Bunların yaş gruplarına göre kırılımlarına baktığınızda 30 yaş altında çok büyük bir umutsuzluk var. Bir de yaşlı yoksulluğu dediğimiz kesimde de çok büyük bir umutsuzluk, hayal kırıklığı, hayatından bezmiş olma durumu var. Peki bunlar neden aynı güçle Yeni Parti'ye gelmiyorlar meselesini...
Remziye Demirkol: Çok güzel bir soru, keşke ben sorsaydım. O kadar güzel bir soru.
Gökhan Günaydın: Estağfurullah. Yani öz eleştiri yeteneğimizi kaybetmezsek sorun kalmaz. Ben de bunu hep temsil etmeye çalıştım, sadece bir parti olarak değil aydın namusu olarak görevimiz. Efendim biz bir itiraz yükselttik ve bu itirazı haklı buldu vatandaş. Yani bu itirazı biz CHP'deyken de haklı buldu, bütün belediyeleri neredeyse bize verdi, öyle değil mi? Yüzde 38 oy verdi falan filan. Sonra Yeni Parti kurduk. Yeni Parti'yi de bazen birinci parti yapıyor, bazen ikinci parti yapıyor. Bence Yeni Parti birinci parti ama başka şeyler de oluyor. Şimdi itiraza "evet" demek başka bir şey, "Türkiye'yi kim yönetir?" sorusuna "Bunlar yönetir" diye yanıt vermek başka bir şey. Bugün Genel Başkan konuşmasının neredeyse yarısını "Türkiye'yi biz yönetiriz. Onlar mı yapar bunu? Sorunun kaynağını oluşturanlar mı sorunun çözümünü üretirler?" diyerek anlatmaya çalıştı. Çok da iyi anlattı ama başka bir şeye daha ihtiyaç var. Vatandaş artık somut olarak görmek istiyor, tamam mı? Tarımda büyük sorun var. "Tarımdaki bu büyük sorunu Yeni Parti gelirse çözer" işte... Ama bir iktidarın burada çözüm üretme gücü olmadan bunu nasıl göstereceksiniz?
Ben Sánchez'i son dönemde Avrupa'da çıkmış en heyecan verici lider olarak görüyorum ve en vicdanlı lider olarak görüyorum. Bizimkiler Mekke anlaşmasıyla Amerika'nın ve İsrail'in çıkarını Orta Doğu'da korumak için hamle ederken ve Gazze için olsa olsa Türkiye'nin içinde miting yaparlarken o adam Filistin meselesini açık açık savundu, değil mi? Ve dolayısıyla bütün bu lobilerin de tepkisini üzerine aldı. Sánchez'i şu anda en çok zorlayan iki ana başlık var: Birisi göç, bir diğeri konut. Konut krizinin Avrupa'da en yüksek olduğu ülke açık ara Türkiye. Açık ara. Hem konut sahipliğinde sorun var hem de yüksek kiralar enflasyonun da üzerinde. Türkiye enflasyonda ilk 5'te. Kira enflasyonu olağan enflasyon rakamlarımızın da çok üzerinde. Bu büyük bir reaksiyon yaratıyor. İspanya'daki gibi 100 binleri, 1 milyonları bulan gösterilere neden olmuyor ama gençlere sorun ya da ev arayanlara sorun; konut meselesini birinci önemli mesele olarak ortaya koyuyorlar. Bize oy verecek yurttaş şunu demeli: "Bunlar gelirse yaparlar." Şimdi sizin sorunuza geleceğim: Muhalefetteyken bunu nasıl göstereceksin?
Vallahi matematik hepimizi bağlayan şeydir, anlatabiliyor muyum? Ben bütçenin ne kadarını buraya ayıracağım? Mesela yılda ne kadar konut üretebileceğim? Atıp tuttuklarına bakma; TOKİ'nin üretebildiği yılda konut ortalaması 35-40 binden fazla değil, anlatabiliyor muyum? Bunu daha yukarıya doğru çekebilecek misin? Veya konut sahipliği mi önceliklidir, yoksa insanların kiralayabileceği metropollerdeki konut stokunu artırmak mı daha önemlidir? Bunları anlatabilmek mümkün. Hem anlattığınız meselenin inandırıcı olması lazım. Ben bir şey daha ilave ederim buna: Bir de anlatanın da inandırıcı olması lazım. Benim siyasi kimliğim ve müktesebatım bellidir, hani bilenler bilirler.
Türkiye'de biz bir noktaya geldik artık. Türkiye demokrasinin ve Cumhuriyetin devam edip etmeyeceği noktasındadır. Açık bir ikili hukuk sistemi uygulanıyor ve utanan da yok yani, anlatabiliyor muyum? Ekonomi çökmüş, dolandırıcılık, hırsızlık almış başını gitmiş. Böyle bir ortamda siz Yeni Parti'yi sadece CHP'nin devamı olarak kurgularsanız bu sizi daraltır. Bir oy alırsınız, alıyorsunuz da zaten hani bu görünüyor ama bizim üç ayrı seçime gireceğimiz unutulmamalı. Nedir bu seçimler? 1. Milletvekilliği seçimi, 2. Cumhurbaşkanlığı seçimi, 3. Yerel seçimler. Yerel seçimler bir yıl sonra. Belediye başkanı bazen yüzde 21-22 ile bile belediye başkanı olabilirsiniz, karşınızdakinin ne kadar bölündüğüne bağlı. Milletvekilliği seçiminde birinci parti olabilmek için yüzde 32-33 yeterli olabilir. Ama Cumhurbaşkanlığı seçimini kazanmak istiyorsanız 50+1 almak zorundasınız. Yeni Parti ya kendisine "Ben 50+1'i bulacağım" diye bir hedef koyacak ki yükselebileceği kadar yükselme hedefi zaten var; bununla beraber alternatif olarak değil, bununla beraber en azından insanların ikinci partisi olma konusunda bir endişe taşımayacağı bir partiye doğru dönüşmesi lazım. Yani bir milliyetçi, muhafazakar insan ilk turda kendi adayına oy verse dahi ya da bir Kürt ikinci turda senin adayına oy vermeli, Erdoğan'a oy vermemeli. Dolayısıyla senin hem programının hem kadronun bu kuşatıcılığa ve kapsayıcılığa sahip olması gerekiyor. Eğer iktidar olmak istiyorsan... Yok iktidar olmak istemiyorsan söz de çok kolay kurulur, hareket de çok kolay organize edilir.
Bu doğrultuda ben bu meselenin en önemli boyutunun bu olduğunu düşünüyorum. Şimdi doğal olarak bize çok sayıda Parti Meclisi adayı arkadaşlarımız geliyorlar, başvuruyorlar, zemin yokluyorlar. Hepsi çok kıymetli arkadaşlarımız. O kıymetli arkadaşlarımızın yanına başka cenahlardan da kıymetli arkadaşlarımızı koymamız lazım. Bu akşam Özgür Başkan için biraz zor bir akşam.
Remziye Demirkol: Çünkü mesele yani açıkçası Gökhan Bey, sadece CHP kökenli, sadece Yeni Parti değil; onun dışında Özgür Bey'in ifade ettiği hani milliyetçi demokratlar, Kürt demokratlar, ne diyelim muhafazakar demokratlar herhalde biraz onu mu kastediyorsunuz?
Gökhan Günaydın: Hiç şüphesiz. Yani bu yandaş basında müthiş bir düşünsel eksiklik var. Kimseye hakaret etmek için falan söylemiyorum ama öyle eleştiriler geliyor ki Genel Başkana, bize karşı falan; ben diyorum ki "Lan burayı ben eleştirecek olsam daha düzgün cümleler kurarım" falan. Şimdi diyorlar ki "Niye 150'ye çıktı biliyor musunuz PM sayısı? Niyeymiş? Çünkü Özgür Özel hiç kimseye hayır diyemiyormuş." Ya bir mesele böyle anlatılabilir mi? Ya bundan ibaret olabilir mi bir mesele? Hayır demek gerçekten zor olabilir ama hep hayır dedik. Yani yöneticilik evet demeyi de gerektirir, hayır demeyi de gerektirir. Ne gerekiyor bu dönemde? Bu dönemde bizim otoriter bir yapıya karşı dirençli ama aynı zamanda ikna edici, aynı zamanda kapsayıcı bir yönetim yapısı kurmamız lazım. Bu yönetim yapısının ekran yüzleri olacak, saha yüzleri olacak, uzman yönü olacak, meclis yönü olacak, örgüt yönü olacak ve bütün bunları sağlam bir bileşimle yapacaksın. Neden diyorum biliyor musunuz Özgür Başkanın bu gece zor gecesi diye? Tabii biz de elimizden gelen katkıyı sunuyoruz. Burada bizim hani derler ya çok soğukkanlı, asla romantizme ve duygusallığa kaçmadan bir iş yapmamız lazım. Yararlı olacak, partiye yük değil güç katacak, 5 yıl sonra bir foyasıyla uğraşmayacağımız insanlar, anlatabiliyor muyum?
Remziye Demirkol: Yani bugün Özgür Özel'in konuşmasının bir bölümünde "Giden gitsin, kaçan kaçsın, topuklayan topuklasın, bize çelik iradesi olanlar lazım" dediği bir bölüm vardı. Belki daha çok bunu AKP'ye geçenler üzerinden söyledi Sayın Başkan. Ama şimdi burada bir küskünler yaratılmasın isteniyorsa bu söylediklerinizden bunun da gerekiyorsa göze alınması gerektiğini mi anlayalım?
Gökhan Günaydın: Remziye Hanımcığım çok açık bir şey söyleyeyim: Türkiye böyle bir açmazla karşı karşıya, uçurumun kenarında bir memleket. "Parti Meclisine giremedim" diye küsen arkadaş yarını beklemesin, bugünden küssün.
Remziye Demirkol: Sayın Genel Başkan da sizinle aynı fikirde.
Gökhan Günaydın: Aynı fikirde, aynı fikirde. Bunlar böyle yönetilemez bu işler, anlatabildim mi?
Remziye Demirkol: Ama bir noktada zaten bununla yüzleşmek lazım, öyle değil mi? Çünkü aksi takdirde bu herhalde her adımı esaret altına alan bir şeye dönüşme riski taşır.
Gökhan Günaydın: Ya bakın biraz evvel şunu konuşuyorduk: Toplum ne istiyor? Toplum Erdoğan ve Bahçeli ikilisinin gitmesini istiyor, tamam mı?
Remziye Demirkol: Çelenk göndermiş size ama Sayın Bahçeli.
Gökhan Günaydın: Yani anormal mi çelenk göndermesi? Şunu söyleyeyim ben: MHP buraya çelenk gönderir, ben bunu anormal görmüyorum, eleştirmem de yani. Biz de MHP'ye göndeririz. Ya siyasal partiler birbirlerine çelenk gönderirler. Buraya gelmeyen, çelenk göndermeyen insanların sorunudur bu. Devlet Bahçeli'nin buraya çelenk göndermesi Yeni Parti'yi olumlulaması anlamına gelmiyor. Bir kurultay var ve siyasal parti bu işi yapıyor. Şimdi şunu söylemeye çalışıyorum çok açık: Ben bunu DEM'lilere falan da çok açık söylüyorum; Erdoğan'ın ve Bahçeli'nin siyasi ömrünü uzatacak her hamle Türkiye'nin geleceğine bir darbedir. Bu kadar açık söylüyorum.
Hem bunu ekonomik gerekçelerle söylüyorum hem siyasi gerekçelerle söylüyorum, adalet gerekçeleriyle ne isterseniz açabilirim. Küçük bir rakam söyleyeyim mi? Bunca hararet içerisinde hiç konuşmuyoruz: Merkez Bankası enflasyon hedefini 28'den 29,5'a revize etti. Oysa onlar diyorlardı ki bir sonraki yıl 21 olacak, sonraki yıl 13 olacak, sonraki yıl 6-5 öyle gidecek. Merkez Bankası aynı zamanda 11 Kasım'da 6 yıllığına tahvil sattı. Faiz ne biliyor musunuz? Yüzde 39. Yani yüzde 5'e ulaşacağını söyledikleri enflasyon ortamında, enflasyon yüzde 5 bile olsa Türkiye yüzde 39 faiz ödemeye devam edecek. 6 yıl boyunca dolar bazında yüzde 19 faiz veriyor bu memleket. Bunu konuşan var mı ya bu memlekette? Bize "O şöyle demiş, bu böyle demiş, bizim belediye başkanımız tutuklanmış" deniyor. Memleket elden gidiyor ve bu adamların umurlarında bile değil bu. Dolayısıyla bunları göndermek lazım toplumda. Hemen bitireceğim.
Toplum da şuna bakıyor: "Bunları kim gönderecek?" Tamam mı, bu kadar basit. "Kim samimi muhalefet yapıyor?" ona bakıyor toplum. Mesela şöyle bakıyorlar Erdoğan karşıtlığı meselesine: Erdoğan karşıtlığı değil, Erdoğan'ın kurduğu rejime yönelik bir karşıtlık. Yoksa Erdoğan fani, niye ona karşıt olalım? İleride Erdoğan'la beraber olma ihtimali olanlar ve Erdoğan'la asla beraber olmayacaklar diye bakıyor toplum ve muhalefetin samimiyetini buradan ölçüyor. CHP tartışmaları için hızlıca bir şey söyleyeyim: "Kılıçdaroğlu şöyle demiş, Özgür Özel böyle demiş." Biz bu konuyu böyle açıklarsak meseleyi Kılıçdaroğlu-Özel ilişkilerine indirgeriz. Öyle midir acaba? Yani bugüne kadar Erdoğan kimleri yanına çekti, bir düşünelim. Süleyman Soylu bir zamanlar Demokrat Parti'nin genel başkanı değil miydi? Atıp tutuyordu değil mi otobüsün üzerinden? Erdoğan'ın yanına geldi, en sadık adamı oldu mu? Numan Kurtulmuş HAS Parti'de "Harun gibi geldiler, Karun gibi oldular" demiyor muydu? Gitti onun en has adamı olmadı mı? Devlet Bahçeli mitinglerde ip atmıyor muydu? Devlet Bahçeli geldi, şimdi bence Erdoğan şaşırıyordur "Ya bu adam beni benden daha fazla savunuyor" diye, öyle değil mi? "Herkes cumhurbaşkanı olabilir, bir tek siz olamazsınız Sayın Recep Tayyip Erdoğan" diyordu. Ayrıca Vatan Partisi'nin Genel Başkanı Doğu Perinçek değil mi? Tam karşıtıydı, yanına gitmedi mi? Mehmet Ağar, Erkan Mumcu; birisi Doğru Yol Partisi'nin, birisi ANAP'ın genel başkanlarıydı değil mi? Tam karşıtlarındaydı, yüzde 10'u aşacaklardı beraber, sonra gidip onunla beraber davranmadılar mı? DSP rahmetli Ecevit'in partisi; şu anda o Ecevit'in partisi Cumhur İttifakı'nın ortağı değil mi? Demek ki Erdoğan tırnak içindeki başarısını aynı zamanda karşıtlarını yanına çekerek sağlamış.
Remziye Demirkol: Bir müsaade edin ne olur, İbrahim Bey hiç konuşmadı bu dilimde. Bir İbrahim Bey'e... Tam da şimdi o kadar samimi ve açıkçası benim günün başından beri en çok ilgimi çeken konuşmayı yaptınız ki "Eğer bu sebeple gidecek olan arkadaşlarımız varsa da gitsinler" diyerek. Şimdi İbrahim Bey bir taraftan iktidarın ana muhalefet partisi üzerindeki stratejilerinden biri de kan kaybettiği görüntüsü yaratmak ya; ama tehdit, ama şantaj, ama vaat, ama öyle, ama böyle. Yani Cumhuriyet Halk Partisi'yle yolların ayrılması yeterli olmuyor, bir de parti içerisinden bir dışarıya çıkış görüntüsü de verilmek isteniyor. Şimdi bu gerçekten partiye asıl zarar verecek olan nedir? Bir liste çıktı, diyelim ki bazı insanlar orada kendi isimlerini göremediler ya da yarın öbür gün başka sebeplerle partiye rest çekti; bu mu kaybettirir sizce ana muhalefet partisini toplumun gözünde yoksa bu dengeleri sağlamak için bir şekilde sineye çekme hali mi ya da sürekli o siyaseti gözetme hali mi?
İbrahim Uslu: Şimdi yani bunların hepsinin belli ölçülerde etkisi elbette ki olacaktır. Fakat burada esas kritik olan şey bence seçmenin taleplerini de onun meseleye bakışını da içinde bulunduğumuz ulusal ve uluslararası konjonktürü de yanlış okumak; esas bence kritik faktör hem risk faktörü hem başarı faktörü. Şimdi söylenenlere bir iki revizyon yapmak isterim ben. Evet dünyada demokrasilere, özgürlükçü yönetimlere karşı bir ilgi var ve bazı ülkelerde biraz önce üstadın belirttiği ülkelerde doğru, yani demokrasiden yana olan partiler, liderler kazandı ama tersine süreçler de aynı anda geçerli. Mesela otoriter yönetimlerin olduğu her yerde bir reaksiyon var. Bunu ikisinin farkını biliyorum; yani Avrupa'da radikal sağın yükselişini biliyorum ama otoriter yönetimlerin olduğu yerde seçmenin demokrasiden yana çok sert reaksiyonu olması gerekiyor. Ama daha dünyada otoriter liderlerin ve siyasetçilerin, popülist siyasetçilerin gideceği bir yol var. Yani dolayısıyla o daha tükenmedi. Şimdi dolayısıyla böyle bir deterministik ilişki yok. O yüzden birincisi bu. Yani dünyada böyle diye bizde de böyle olmayabiliyor. Bazen birden fazla kez denemek gerekiyor; Macaristan örneğinde olduğu gibi, Amerika örneğinde olduğu gibi birden fazla... Yani Trump'ı yolladılar, Trump geri geldi, şimdi ara seçimde bir daha geri göndermeye çalışıyorlar. Görelim bakalım 2 yıl sonraki seçimde neler olacak falan. Yani demokrasiden yana olanlarla otoriterlikten yana olanların diyalektik çelişkisi hala bütün demokrasilerde bir mücadele alanı. Bitmiş bir şey değil yani. Bazen onlar kazanıyor, bazen öbürleri kazanıyor. Dolayısıyla böyle bir determinizmle bakmamak lazım.
İkincisi, biraz önce Gökhan Bey'in söylediği "Erdoğan gitsin istiyor"... Evet, yani memnuniyetsizlik hat safhada, onu görüyoruz. Yani AKP'ye oy veren seçmenler de aslında ülkenin iyi yönetilmediğinin farkında. Bu iktidarın çeşitli hizmet alanlarındaki karnesini ölçtüğünüzde birkaç alan var sadece 10 üzerinden 5'in üzerine çıkabildiği; güvenlik, ulusal-uluslararası güvenlik falan gibi konularda 5'in üzerine çıkabiliyor. Onun dışında hiçbir alanda 5'in üzerine çıkamıyor, 5 alamıyor 10 üzerinden. Bazılarında hatta ekonomide falan o krizin daha şiddetli olduğu zamanlarda ekonomiye verdiği puan 1'in altındaydı, yani 0 virgül bilmem kaç alıyordu. Şimdi ama ona rağmen 2023 seçimlerini hatırlayın; tekrar seçimi kazanabildi. Niye? Kimin gideceği kadar kimin geleceğiyle ilgilendi. Seçmenimiz hala benim gördüğüm kimin gideceği kadar kimin geleceğiyle de ilgileniyor. Bazı seçimler vardır ki kimin geleceğiyle ilgilenmez, kimin gideceğiyle ilgilenir. Ama şu an Türkiye benim gördüğüm o aşamada değil. Çünkü çok fazla sorunu var ve macera aramak da istemiyor. O yüzden önüne gerçekten iyi bir seçenek sunabilmesi lazım muhalefetin. O iyi seçenek sunulmadığında o zaman daha garantili bildiği şeye gidip oy verebiliyor. 2023 seçimleri öyledir. Peki 2024? 2024'te, 2023'te yaptığı seçimin en iyi seçim olmadığının farkındaydı, onu balans edecek bir karşı denge oluşturdu. Şimdi ama artık muhalefete esas yüklediği sorumluluk "Benim önüme iyi bir seçenekle gelin" sorumluluğu.
Remziye Demirkol: Nedir seçenekten kastınız? Yani mesela bu yüzde 30-35, Türkiye'nin üçüncü partisi olarak görülen kararsızlar ne bekliyorlar, ne görmek istiyorlar? Nedir seçenekle kastınız?
İbrahim Uslu: Yani "Gerçekten bu kadro, bu insanlar ve bu program bu ülkeyi yönetir" şeklinde bir güven duymak istiyorlar. O güveni yaratamadığınız zaman da gidip kötü seçenek gördüğü seçeneklerden aşina olduğuna oy veriyor. Bir önceki 2023 seçiminin aslında yorumu budur. Bütün seçeneklerin hiçbirinin en iyi seçenek olmadığının farkındaydı, aşina olduğuna oy verdi. Fakat hemen seçimden sonra, bir 8 ay sonraki seçimlerde onu balans edecek bir biçimde bu sefer muhalefeti güçlendirdi yerel seçimlerde muhalefet iktidarı dengeleyebilsin diye. Olmadı tabii, iktidarın bu başkanlık sistemi içerisinde çok büyük bir gücü var. Şimdi dolayısıyla Yeni Parti'nin en önemli misyonu... Evet, şu ana kadar belki siyasal olarak çok büyük işlevleri yerine getirdiler. Sayın Özgür Özel geldiği ilk günden bu tarafa -bunu biraz önceki turda da konuşmuştuk- Türkiye İttifakı'yla toplumsal muhalefeti diri tuttu, herkesi bir arada tutabildi. Ortak hedefler doğrultusunda muhalif seçmenin kendiliğinden davranabilmesini sağladı. Onlara iyi seçenekler sundu yerel yönetimlerde vesaire. Ama şimdi bunun üzerine başka şeyler de yapması gerekiyor. Yani genel seçimlerde de aynı güveni yaratacak adımlar atabilmesi lazım. Onun yolu da benim gördüğüm, bugüne kadar muhalefetin sunduklarını ve yaptıklarını iyi gözden geçirmeli ve onları aşan yeni tekliflerle, yeni önerilerle, yeni bir vizyonla, yeni bir vitrinle, yeni bir programla, yeni politikalarla gelebilmesi lazım.
Remziye Demirkol: Peki şimdi son sözü verelim, aramızdan ayrılacak Sayın Günaydın. Yarın yani yarını da geride bıraktıktan sonra Yeni Parti yeni yoluna çıkacak. Çıktınız kuşkusuz ama sokakla buluşacağınız bir yeni yol haritanız olduğunu biliyoruz. Mesela nasıl bir yol öngörüyorsunuz, planlıyorsunuz? Nedir yol haritanız, neyi farklı yapacaksınız?
Gökhan Günaydın: Şapkadan tavşan çıkartmayacağız. Hani böyle herkes arkasına yaslanıp "Yeni Parti hadi bakalım ne yapacaksın, söyle bakalım" sorularına o kadar çok muhatap oluyoruz ki...
Remziye Demirkol: Ben de sizin bunlara bütün siyasetçilerden farklı cevap veriyor olmanızı açıkçası çok seviyorum.
Gökhan Günaydın: Şapkadan tavşan çıkartmayacağız, bildiğimizi yapacağız. Nedir o bildiğimiz? Doğruları anlatacağız. Sonra bu biriken devasa sorunları nasıl çözeceğimizi mantıklı cümlelerle ve doğru insanlarla anlatacağız. Hani siz söylüyorsunuz ya "Vatandaş Erdoğan'dan memnun değil" ama ben de bunu ifade etmiştim: Kararsızların tamamı "Ben dönüp Yeni Parti'ye oy vereceğim" demiyor. Senin onlara adres olabilmen lazım. Adres olabilmenin yolu da itirazını makul, haklı gerekçelere dayandırmak; vatandaşın itirazında seni haklı bulması. Sonra da "Ya bu yıkılmış, bir sürü yıkılmış şeyi yeniden inşa etme konusunda seni yetkin bulması". Bu ikisini beraber yapacağız.
Anayasal olarak seçimin en son yapılacağı tarih 2028'in Mayısı, daha sonra yapılamaz. Erdoğan'ın seçime girebilmesinin yolu erken seçim yapılabilmesi ya da anayasa değişikliği. Biz erken seçim için "Hadi hemen getir sandığı yoksa bunun adı erken seçim olmaz" diyoruz. Kimileri de diyor ki "Ya nisan ayında bile olsa ne olacak biz oy veririz, erken seçimdir bu" diyor. Vatandaş işte bunları görmek zorunda. Bu Kılıçdaroğlu-Özel meselesi değil, işte bu meseleler gerçek ayrımları yaratanlar. Eğer 2028'in Mayısında seçim olacaksa demek ki önümüzde 2027'yi ve 2028'in ilk 5 ayını kapsayan bir zaman dilimi var. Bu zaman dilimi içerisinde bugüne kadar ne yaptılarsa daha fazlasını yapacaklar: kural dışı faul, anlatabiliyor muyum, hakemi ayarlama, her şey... Dokunulmazlıklarla ilgili mesela gelecek mi sizce bir şey? Mutlak butlan tartışmaları sürüyordu, gelir mi gelmez mi falan... Ben bir televizyon programında "Mutlak gelir, niye gelmesin" dedim. İçeriden, dışarıdan herkes "Oo, Gökhan Günaydın mutlak butlanı bekliyormuş bak" falan oldu yani. Ne deseydim ben? "Bunlar öyle ahlaklı insanlar ki mutlak butlanın peşine falan düşmezler" mi deseydim şimdi benzer bir soruya? Yok canım ya. Yani AKP rakibini fezlekeyle tasfiye edecek kadar aklını kaybetmiş bir parti değildir diye yanıt verebilir miyim? Getirebilirler. Her türlü şey beklenmelidir.
O beklenebilecek her türlü şeyin karşısında senin hazırlığın varsa, planların varsa o zaman sen ayakta kalırsın. Ve vatandaş sana şey diyor: "Ben sana oy verdim. Ne lazım abi? Otobüs mü lazım, alalım" diyor, tamam mı? "Mitinge mi çağırıyorsun, gelelim" diyor. "Uşak'a mı gidiyorsun, Van'a mı gidiyorsun, karşılayalım, sana derdimizi anlatalım ama sen de bunları iyi planla" diyor. Onun için parti kurduk, yedek parti derdine düştük, bilmem ne yaptık falan filan. Her türlü işi yapabilirler. Dolayısıyla iki ana hattımız var: Bir, buralarda direnebilmek ve buralarda seni görevini yapamayacak şekilde paralize edememelerini sağlamak. Ben hep şöyle örnek veriyorum: Elimizde bayrak var, bu bayrağı tutuyoruz. Şimdi 10 kişi beraber tutuyoruz. En başta Genel Başkan olmak üzere bu 10 kişiyi devirirlerse arkada en az 10 bin kişi olmalı ki bu bayrak düşmemeli. O halde senin bunun mimari tasarımını yapman lazım, anlatabiliyor muyum? Ağlayarak, sızlayarak bir şey olmaz. Ne diyeceğiz? "Aa, AKP hukuk dışı davrandı." E sonra? O kadar sıradan ki bu yani, e sonra?
Şimdi dolayısıyla buradaki o direnci organize etmek, sonra da dönmek, bir kere daha ifade ettiğim gibi gençlere: "Sen artık yurt dışına gitmek zorunda kalmayacaksın. Bu memlekette hem ifade özgürlüğün olacak hem üniversite sistemi mantıklı bir düzene konulacak, onun iş dünyasıyla ilişkileri organize edilecek. Mülakatlarda elenmeyeceksin. Ev sahibi olamasan bile ucuz kiralık evlerde, metropollerde oturabileceksin. Arabanın üzerindeki o ağır vergi kalkacak ve ilk 5 yılda bir araba alabileceksin." Yani genç çocuğa "Sen bu memlekette adam gibi yaşayabileceksin" diye bir umut vereceksin. Vesaire vesaire, çiftçisine bilmem nesine falan... Ve belki bunları gerçekleştirmek için "Sana ihtiyacımız var, yanımızda ol" elbette, yanımızda ol. Ve hatta şunu söyle: "Bize öğret. Biz senden akıllı falan değiliz. Yani ne yapmamız, ne yapmamamız gerektiğini yatay hiyerarşi içerisinde anlatacağın kulvarları açalım, sen bize anlat." Dolayısıyla böyle bir yapıyla gideceğiz.
Şunu da ifade etmek isterim: Yeni Parti şu anda muhalefetin amiral gemisi. E yani her şey Yeni Parti'de. Öyle mi? "Ben sözümü söylerim, herkesi çağırırım, millet arkamda dizilir." Böyle bir şey yok. Mütevazı olmak zorundasınız, dayanışmaya kapı açmak zorundasınız. Hem o itirazı birlikte örgütlemek, toplumsal muhalefeti birlikte örgütlemek, seçim günü sandıkları beraber tutmak, orada olabilecek anomalilere karşı toplumsal dayanışmayı sağlamak... Arkasından da en iddialı cümleyi söyleyeyim: Sen yüzde 25-30 almışsın, 35 almışsın, iktidar olmuşsun, değil mi? Bir tanesi de yüzde 3 almış. Yüzde 3 alana da sormak: "Şimdi ne yapalım?" Hep beraber yapacağız bunları.
Dolayısıyla bu tablo bence İbrahim Bey de haklı, Şükrü Bey de haklı. Örnekler farklı, olumlu örnekler de var, olumsuz örnekler de var, otoriterlerin kazandığı örnekler de var. Türkiye dünyayı takip etmek zorunda değil, yani "Nasıl olsa takip eder" diyerek bakamayız. Ama Türkiye'de insan kaynağının ben çoğu Avrupa ülkesinden çok daha kaliteli olduğunu düşünüyorum. Yani iyi eğitimli, genç bir nüfusumuz var. Sosyal medyada her şeyi görüyor bu insanlar ve yurt dışına da gidip geldikleri için oradaki yaşamın nasıl olduğunu da görüyorlar ve insanlar artık diyorlar ki: "Biz de böyle bir ülkede yaşayabilmeliyiz."
Kendi adıma bir şey söyleyeyim ya: Stockholm'deydim ben geçen hafta sonu. Hani 20'li 30'lu yaşlarda şöyle bakardım ben: "Ya sıkılmamak lazım hayatta, değil mi?" Şimdi diyorum ki: "Ya ne kadar güzel bir rutinleri var, öyle değil mi? Hiç anormal bir şey yok adamlarda. Yani kendi hayatlarını kendileri kurguluyorlar falan." Bizim buna hakkımız yok mu ya? Her sabah 6'da telefonum çalacak mı veya işte kapıma gelecek mi diye mi ya da faturaları nasıl ödeyeceğim diyerek mi yaşayacağım ben? Ben insan değil miyim? Yani bu memleket dünyanın 20 büyük ekonomisi değil mi? Bu memleket dünyanın 20 büyük ekonomisi ise niye en az 30 milyon insan açlık sınırının altında yaşıyor? Bu soruları ben sormayacağım da kim soracak? Şunu da söyleyeyim size...
Remziye Demirkol: Son cümlenizi alayım.
Gökhan Günaydın: Bana yazılan mesajlar var, gözümü yaşartıyor. Diyanet İşleri Başkanlığı'nda büyük sınav yolsuzlukları var, tamam mı? Çocukların iddiası bu: "96 alıyorum yazılı sınavdan, 70'in altında mülakattan alırsam eleniyorum, bana 55 veriyorlar" falan. Çocuk bütün kimlik bilgilerini göndermiş bana, diyor ki: "Sana güveniyorum. Sen benim kimliğimi ifşa etmeden bunu kullanırsın" diyor. Niye güveniyor ki bana? Ben onun müktesebatına göre farklı bir yerden geliyorum ve siyasetçiyim, belli olmaz ne yapacağım. O güveni verebiliyor musunuz? Bakın bu çok kıymetli bir şey, anlatabiliyor muyum? Artık o güven duygusu toplumda kuruluyor ve bunun ben hani o karşıtlıkları falan eskisi kadar rijit olmadığını düşünüyorum ve Türkiye artık namuslu bir yönetim istiyor. Ya bunu da bu ellerimizle sağlayamayacaksak bırakalım gidelim yani.
Remziye Demirkol: Peki çok teşekkür ediyorum her şeyden önce samimiyetiniz için çok teşekkür ediyorum. Cevaplarınız öyle hissettirdi gerçekten. Kolaylıklar diliyorum. Yarın da bir maraton devam edecek, sonrasında da işte yeni yol. Orada da başarılar.
Gökhan Günaydın: Sağ olunuz. Bu yorgunlukla vakit ayırdığınız için sizlere ayrı ayrı teşekkür etmek isterim ilgi gösterdiğiniz için. Kurultayımızı sabahtan beri izliyorsunuz, üstelik benden sonra başka konuklarınız da olacak anladığım kadarıyla. Sizin için de uzun bir maraton. Hepinize kolay gelsin, çok teşekkürler.
Remziye Demirkol: Sağ olun, beraber. Sağ olun.
